سرنگونی دو جنگنده‌ی آمریکایی فقط در یک روز و پیش از آن هدف قرار دادن یک اف-۳۵، تنها بخشی از شگفتانه‌هایی هستند که ایران طی جنگ تحمیلی کنونی برای جهان داشته است. با وجود کنترل رسانه‌ای و سانسور خبری درباره‌ی خسارات و تلفات آمریکایی-صهیونیستی در جنگ، هر از گاهی اخباری منتشر می‌شود که از برخی دیگر از این شگفتانه‌ها حکایت دارد.
حمله به سفارت آمریکا در ریاض، حمله به هواپیماهای سوخت‌رسان و نابودی کامل یک فروند هواپیمای ارزشمند آواکس («سامانه‌ی کنترل و هشدار زودهنگام هوابرد») «مدل ای-۳ سنتری» در پایگاه «شاهزاده سلطان» عربستان، و همچنین تخریب دقیق یک فروند بالگرد ترابری سنگین «سی‌اچ-۴۷اف شینوک» در پایگاه «بورینگ» («عدیری» سابق) در کویت، نشان از دقت خارق‌العاده‌ی سلاح‌های ایرانی دارند: سلاح‌هایی که «ایرانی» بودنشان فقط در تعلق آن‌ها به ایران نیست، بلکه در ساخته شدنشان به دست متخصصان توانمند این کشور است.
مقامات فعلی و سابق آمریکایی اعلام کردند که حمله‌ی پهپادی ماه گذشته‌ی [مارس ۲۰۲۶] ایران به سفارت آمریکا در عربستان، خساراتی بسیار گسترده‌تر از آن‌چه پیش‌تر اعلام شده بود، به بار آورده است؛ امری که نشان‌دهنده‌ی توانایی ایران در هدف قرار دادن دارایی‌های واشینگتن در خاک کشور عربستان است.
این حمله در تاریخ ۳ مارس [۱۳ اسفند] رخ داد: یک پهپاد ایرانی با عبور از سد پدافند هوایی محافظ «محله‌ی دیپلماتیک» ریاض، به مجتمع دیپلماتیک آمریکا اصابت کرد. به گفته‌ی مقامات، یک دقیقه بعد، پهپاد دوم از حفره‌ای که توسط پهپاد اول ایجاد شده بود، عبور کرد و این پهپاد هم منفجر شد. مقامات مذکور اظهار داشتند که طی این حملات شبانه، پهپادهای ایران به بخش امن سفارت، جایی که در طول روز صدها نفر مشغول کار هستند، نفوذ کردند و به سه طبقه از ساختمان آسیب سنگینی وارد نمودند.
به گفته‌ی منابع آگاه، یکی از مناطق آسیب‌دیده، دفتر سازمان اطلاعات مرکزی (سی‌آی‌ای) بوده است
اگرچه وزارت دفاع عربستان در آن زمان اعلام کرده بود این حمله تنها منجر به آتش‌سوزی محدود و خسارات جزئی شده، مقامات فعلی و سابق آمریکا می‌گویند وضعیت به مراتب بدتر بوده و منجر به حریقی شده که نیمی از روز ادامه داشته است.
یک فرد مطلع از ماجرا گفت بخش‌هایی از سفارت به کلی تخریب شده و غیرقابل‌بازسازی است. چند ساعت بعد، همان شب، پهپادهای دیگری هم رهگیری شدند که بقایای آن‌ها در نزدیکی یک پیش‌دبستانی سقوط کرد. تصور می‌شود هدف یکی از آن‌ها محل اقامت بلندپایه‌ترین دیپلمات آمریکایی در عربستان بوده باشد که در فاصله‌ی چند ده متری سفارت قرار دارد.
حمله‌ی پهپادی به سفارت در ساعت ۱:۳۰ بامداد رخ داد. مقامات معتقدند اگر این اتفاق در ساعات کاری افتاده بود، می‌توانست به یک فاجعه با تلفات دسته‌جمعی تبدیل شود. اما ایران، در عوض، با این حمله این پیام را ارسال کرد که می‌تواند آمریکایی‌ها را در مکان‌هایی که تصور می‌شد کاملاً حفاظت‌شده هستند، هدف قرار دهد.
«برنارد هادسن» رئیس سابق ضدتروریسم سی‌آی‌ای، که تجربه‌ی گسترده‌ای در کشورهای حوزه‌ی خلیج فارس از جمله عربستان دارد، می‌گوید: «آن‌ها [ایرانی‌ها] توانسته‌اند سلاحی بومی تولید کنند، آن را از فاصله‌ی صدها کیلومتری شلیک کنند، و دقیقاً به سفارت رقیب اصلی‌شان بکوبند؛ این یعنی آن‌ها می‌توانسته‌اند هر نقطه‌ای از شهر را که می‌خواهند، هدف قرار دهند.»
هادسن درباره‌ی سفارت‌خانه‌ها و پایگاه‌های آمریکا افزود: «یک بایکوت خبری کامل درباره‌ی میزان واقعی خسارات واردشده به این مکان‌ها وجود داشته است. همین موضوع به این تردیدها دامن می‌زند که احتمالاً خسارات بسیار بیش‌تری رخ داده است.» طبق ویدیویی که یکی از ساکنان ضبط کرده، هنگامی که حمله‌ی ۳ مارس ایران به محله‌ی دیپلماتیک انجام می‌شود، دود از ساختمان سفارت به آسمان شب بلند می‌شود و صدای شلیک مسلسل شنیده می‌شود، که احتمالاً مربوط به هدف گرفتن یک پرتابه‌ی مشکوک است.
یک هشدار اضطراری نیز به زبان انگلیسی پخش می‌شود که به مردم هشدار می‌دهد از پنجره‌ها فاصله بگیرند و پناه بگیرند. ایران اواخر ماه مارس بار دیگر پیامش را تکرار کرد و با دقت[۴]، هواپیماهای آمریکایی در پایگاه هوایی «شاهزاده سلطان»، از جمله یک هواپیمای رادار «آواکس ای-۳» و هواپیماهای سوخت‌رسان را هدف قرار داد. در این حمله، حدود ۱۲ سرباز زخمی شدند که حال دو نفر از آن‌ها وخیم گزارش شد. این دست‌کم دومین باری بود که ایران سوخت‌رسان‌های مستقر در این پایگاه را هدف قرار می‌داد
در این تصویر که سال ۲۰۲۴ گرفته شده، پرچم رژیم صهیونیستی از ساختمانی متعلق به شرکت آمریکایی مایکروسافت در شهر «بئر السبع» در فلسطین اشغالی آویزان است. بسیاری از غول‌های فناوری آمریکا در جنایات ضدبشری اسرائیل، از قتل‌عام مردم فلسطین تا جاسوسی از مردم جهان نقش دارند. همین واقعیت این شرکت‌ها و منافع آن‌ها در فلسطین اشغالی را به اهداف مشروع ایران در جنگ کنونی تبدیل می‌کند.
سفارت آمریکا در ریاض، مانند اکثر پست‌های دیپلماتیک آمریکا در جهان، پدافند هوایی اختصاصی ندارد و برای حفاظت و عملیات‌های پیشرفته‌ی اطفای حریق به کشور میزبان متکی است.
مقامات سابق دفاعی آمریکا می‌گویند ارتش عربستان با سامانه‌های پدافندی، از جمله سامانه‌ی پاتریوت، از کاخی در آن نزدیکی محافظت می‌کند که پوشش آن تا محله‌ی دیپلماتیک نیز امتداد پیدا می‌کند. حمله‌ی ایران به ریاض، آرامش این منطقه‌ی سرسبز را بر هم زد؛ محله‌ای که اکثر سفارت‌خانه‌های خارجی و هزاران مهاجر و تبعه‌ی عربستانی، از جمله مدیران ارشد تجاری، چند وزیر، و حتی اعضای خاندان سلطنتی در آن سکونت دارند.
این محله از قدیم مأمنی برای غربی‌ها بوده است؛ جایی که باشگاه‌های ورزشی مختلط دایر بودند، دسترسی به الکل (در جامعه‌ای که مدت‌ها بود الکل را ممنوع می‌کرد) فراهم بود، و این حس وجود داشت که گویی سخت‌گیرانه‌ترین قوانین مذهبی کشور در آن‌جا اجرا نمی‌شوند. مسیرهای طولانی پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری، فرصتی کم‌یاب برای فرار از شلوغی شهریِ بیرونِ دروازه‌های این منطقه فراهم می‌کردند، و البته از نظر اجاره‌بها نیز یکی از گران‌قیمت‌ترین مناطق در سطح کشور به شمار می‌رفت.
لازم به ذکر است که چند سال پیش نیز محله‌ی دیپلماتیک بارها هدف حملات موشکی شبه‌نظامیان حوثی [انصارالله] یمن قرار گرفته بود.
