مناظره عبدالرضا داوری و محمد علی وکیلی دو فعال سیاسی به دعوت تشکل دانشجویی هُرمان و انجمن اسلامی دانشجویان نواندیش، شامگاه شنبه در دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت از توابع استان فارس برگزار شد.

در این مناظره که موضوع آن نقد عملکرد دولت های نهم، دهم و دولت یازدهم بود، محمد علی وکیلی فعال سیاسی و مدیرمسئول روزنامه ابتکار، باب مناظره را گشود و در ابتدای سخنانش استفاده از عنوان مقایسه عملکرد دولت ها را اشتباه دانست و گفت: عملکرد دولت ها محصول و برآیند عملکرد نظام سیاسی است و دولت ها نمی توانند پاسخگوی عملکردی باشند که از حیطه اختیارات آنها خارج است.

وی ادامه داد: دولت ها مسئول دروس تخصصی قوه مجریه هستند اما دروس عمومی در اختیار دیگر قواست و از عهده دولت خارج است و بنابراین نمره دادن به دولت ها به این شکل منصفانه نیست.

او افزود: دولت روحانی را با دو سال عملکرد نمی توان با دولت هشت ساله احمدی نژاد مقایسه کرد، همان گونه که چهار ساله اول دولت احمدی نژاد با چهار ساله دوم آن و دو سال نخست دولت اول احمدی نژاد را با دور دوم همان دولت (دولت اول احمدی نژاد) قابل مقایسه نیست، بنابراین مقایسه عملکرد را بطور اجمالی غلط می دانم اما مقایسه گفتمانی را صحیح می دانم.

عبدلرضا داوری، مدیرمسئول بررسی های اقتصادی در مقابل مطالب یادشده، اظهار کرد: امروز دورانی که هر اتفاقی در کشور افتاد بگوییم احمدی نژاد مقصر است سپری شده، امروز زنگ حساب است، امروز دولت روحانی باید در قبال عملکردش به ویژه در حوزه اقتصادی که برای مردم اهمیت زیادی دارد پاسخگو باشد.

وی، به موضوع درآمدهای دولت های نهم و دهم پرداخت و بیان داشت: امروز در جامعه می بینیم که مدام از منابع بر باد رفته در دولت احمدی نژاد سخن گفته می شود و هر کس رقم و آماری اعلام می کند در حالی که واقعیت چیز دیگری است.

داوری افزود: بر اساس آمار اوپک، کل درآمد نفتی ایران از سال ۸۴ تا پایان دولت احمدی نژاد ۶۱۴ میلیارد دلار بوده است که از این رقم ۱۴ و نیم درصد طبق قانون به حساب شرکت نفت برای سرمایه گذاری مجدد و بازتولید نفت و توسعه میدان های نفتی واریز شده است که می ماند ۵۲۴ میلیارد دلار.

او ادامه داد: از ۵۲۴ میلیارد دلار باقی مانده، ۵۰ میلیارد دلار در صندوق توسعه ملی ذخیره و تحویل دولت روحانی شد که می ماند ۴۷۴ میلیارد دلار.

این فعال سیاسی اظهار کرد: از این ۴۷۴ میلیارد دلار که در اختیار دولت نهم و دهم بوده، ۱۰۰ میلیارد دلار امکان ورود به ایران پیدا نکرد که بانک مرکزی در دولت روحانی آن را تبدیل به ریال و وارد بازار کرد.

داوری افزود: در نتیجه، دولت احمدی نژاد در طول هشت سال ۳۷۴ میلیارد دلار داشت که صرف امور جاری و عمرانی کشور شد.

او افزود: این قصه درآمد نفتی دولت که یکی می گوید ۹۰۰ میلیارد دلار بوده و یکی می گوید دو هزار میلیارد دلار و متر مشخصی نیست و هر کس صدایش بلندتر است هر رقمی را که خواست اعلام می کند.

پس از آن وکیلی به موضوع رعایت اخلاق عمومی در جامعه اشاره کرد و گفت: من بر این باورم که دولت احمدی نژاد، بنیان قانون را در جمهوری اسلامی که ماحصل نظم سیاسی و رهاورد پایگاه اجتماعی بشر امروز است و در نظام جمهوری اسلامی رهاورد نظام سیاسی جمهوری اسلامی است، به سُخره گرفت و قانون ستیزی اولین نشان ولایت ستیزی و تقوا ستیزی و اولین نشان اخلاق عمومی ستیزی است.

وی، اخلاق عمومی را در جامعه تابعی از قانون دانست و اظهار کرد: اگر قانون سست شد حتما اخلاق عمومی در جامعه سست می شود و فرهنگ هرج و مرج در همه بخش ها حاکم می شود و بعد تصور کنید یک جامعه به هم ریخته که هر کس به خود اجازه می دهد که بر اساس فهم شخصی خود آن گونه که تشخیص می دهد رفتار کند، چنین جامعه ای چگونه باید خود را حفظ کند و به مرور بنیان های این جامعه یکی پس از دیگری فرو خواهد ریخت.

او اضافه کرد: انسانی که تنها منبع مشروعیتش صندوق رای است باید رضایت جامعه برایش مهم باشد، به دنبال افسانه و اسطوره نیست، بلکه معتقد است در جامعه ایران مرجع تقلید هست، هنرمند حضور دارد، خانواده شهدا هستند، جوان وجود دارد و اگر انسان باهوشی باشد که هست، باید بداند که برآیند تصمیم گیری هایش باید برآیند کف خواسته های جامعه ایران باشد.

داوری در مقابل این سخنان، چنین اظهار نظر کرد: دولت یازدهم از قبل از تشکیل و زمانی که فعالیت های تبلیغی را پی می گرفت یکی از محورهای خود را حل تمام مشکلات و معضلات کشور قرارداد و با شعار چرخیدن همزمان سانترفیوژها و چرخ زندگی مردم وارد میدان شد.

او افزود: در حالی که واقعیت امر در حوزه سیاست خارجی و به ویژه پرونده هسته ای این بود که کمتر از ۵۰ درصد آنچه در عرصه مذاکرات هسته ای رقم می خورد از اختیار ایران خارج بود و بخش اعظمی از تحولات در آن سوی میز رقم می خورد و دولت روحانی به این موارد در جریان تبلیغات توجه نداشت.

مدیر مسئول روزنامه ابتکار نیز در واکنش به این سخن، گفت: قاعده بازی و جنگ دیپلماسی این است که چیزی بدهی و چیزی بگیری، اینکه ما فکر کنیم که دنیا باید هرآنچه ما می گوییم، بپذیرد جزو توهم های فانتزی است که در سال های قبل در کشور وجود داشته و تنها فرصت سوزی و منابع بر باد ده بوده است.

وکیلی گفت: تفاوت ظریف با دیگر دوستان در این بوده که ظریف فهمید صحنه سیاست خارجی صحنه بازی برد – برد است، در بازی برد – برد امکان ندارد شما ۱۰۰ درصد به خواسته ها برسید همچنان که طرف مقابل نمی تواند برسد.

وی ادامه داد: هنر ظریف این بود که بازی برد – باخت را به بازی برد – برد تبدیل کرد و ما توانستیم منطق دنیا را تغییر دهیم.

وی گفت: کسانی که داعیه ارزشمداری دارند بدانند که با برخی از اقدامات خود و زیر سوال بردن برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) که موفقیتی برای نظام محسوب می شود، این موفقت را در سبد اسرائیل می گذارند.

او افزود: برجام و حل پرونده هسته ای به هیچ وجه به این معنا نیست که آمریکا دوست و برادر ایران می شود.

وکیلی افزود: امروز دست غربی ها دراز است برای دست دادن با ایران و این امر بیانگر این است که دیپلماسی ما آنها را سرجایشان نشانده است.

مدیر مسوول روزنامه ابتکار در ادامه در مورد روند مذاکرات هسته ای گفت: نه آقای روحانی می تواند ماهیت آمریکا را تغییر دهد و نه آمریکا توان تغییر ماهیت انقلاب اسلامی را دارد.

در مقابل، داوری نیز در نقد بازی برد – برد گفت: باید به فهم درست تری از واقعیت برسیم، گفته می شود بازی برد – برد، دو مجموعه ای که به لحاظ استراتژیک در تقابل با یکدیگر هستند چگونه می توانند برد – برد را بین خود تقسیم کنند.