شهرت و آوازه آثار باستانی و گردشگری شهرستان مرودشت به حدی است که گردشگران داخلی آن را به عنوان یک اولویت در برنامه گردشگری خود انتخاب کرده اند و عمده ایرانیان در برنامه سفر و گردشگری خود همیشه دیدار از آثار جهانی و ارزشمند تخت جمشید ، نقش رستم ، پاسارگاد و … را در اولویت دارند. در خصوص گردشگران خارجی نیز بدون شک اصلی ترین دلیل برای سفر به ایران، بازدید از همین آثار ارزشمند تاریخی می باشد و توریستهای خارجی با هدف آشنایی با فرهنگ غنی و تمدن ایرانی به شهرستان مرودشت سفر می کنند تا از عظمت تمدن این مرز و بوم آگاه شوند و این ظرفیتی است که همواره وجود داشته و دارد اما آنچه که امروز مورد سوال افکار عمومی شهرستان مرودشت و حتی هر رهگذری از این شهر قرار می گیرد این است که آیا این ظرفیت به توسعه شهرستان مرودشت به عنوان یک شهر توریستی کمکی نموده است!؟
نگاهی به شهرهای توریستی دنیا در زمان حاضر و ملاحظه و مقایسه ظرفیتهای آنان با شهرستان مرودشت این پاسخ را می دهد که توسعه گردشگری در هر نقطه از زمین ارتباط مستقیمی دارد با توسعه و امکانات محیط آن مکان و به روایت ساده تر اگر مولفه های فرهنگی، رفاهی و اجتماعی یک نقطه گردشگر پذیر برقرار نشود طبیعتا مطابق ظرفیت و پتانسیل موجود بهره برداری لازم رخ نخواهد داد و این مولفه ها به عنوان پیش نیاز توسعه صنعت گردشگری باید رعایت شود و اگر غیر از این باشد به طور طبیعی این صنعت عقیم خواهد ماند .
آنچه که در سراسر جهان مشخص و واضح است این است که اقدام به ایجاد فضای جذاب در محیط و شهرها و کشورهای مختلف در جذب توریست تاثیر به سزایی دارند و چه بسیارند شهرها و کشورهایی که فاقد آثار تاریخی و فرهنگی انچنانی هستند اما آنچنان در جذابیت فضا موفق عمل نموده اند که همین جذابیتها بهانه ای شده است برای سفر گردشگران به آن نقطه و در نمونه های زیادی میبینیم که از ظرفیتهای عادی و حتی کوچک همچون یک ساحل رودخانه ، یک چشمه و یک کوه چه بهره برداری های عظیمی صورت می گیرد و این نمونه ها حتی به صورت وطنی هم قابل مشاهده می باشند.
نگاهی گذرا به شهرستان مرودشت و مشاهده آثار ارزشمند و کم نظیرش که کمتر شهری در ایران و حتی دنیا به صورت جمع دارای چنین ظرفیتهایی است ما را به همان سوال اول می رساند که آیا توازن در توسعه شهرستان مرودشت و توسعه گردشگری این منطقه انجام شده است!؟
برای پاسخ به این سوال اگر بخواهیم فقدان زیرساختهای گردشگری را دلیل عدم استقبال بیشتر و رشد صنعت توریست در شهرمان بدانیم و یا اینکه از نبود فضای فرهنگی لازم و… بخواهیم صحبت کنیم نگارنده برای همه این موارد دلیلی قبل از آن یافته است و آن را فقدان نگاه توریستی به شهرستان مرودشت می داند و همین دلیل کافی است برای عدم رشد و توسعه شهرستان مرودشت در حالی که در همه این سالها به این شهرستان با نگاه قطب کشاورزی و یا قطب صنعتی نگریسته شده است اما به صورت عملی هیچگاه به این شهر و ظرفیتهای توریستی اش توجه نشده است و امروز با بحران در دو حوزه کشاورزی و صنعت در مرودشت بی گمان مسیر توسعه مرودشت از جاده گردشگری و توسعه صنعت توریست خواهد گذشت.
برای تشریح بیشتر موضوع لازم است بدانیم نگاه توریستی به شهرستان مرودشت به عنوان یک اصل تنها منحصر به ساخت زیر ساختهای گردشگری نمی شود بلکه به عنوان یک اساس همزمان با توسعه زیرساختها باید در کالبد فرهنگی ، آموزشی و اداری شهرستان مرودشت رعایت شود به گونه ای در یک برنامه ریزی ویژه هم بر توسعه عمرانی و امکانات شهرستان تاکید شود و هم در مسیر فرهنگی، مردم این شهرستان از آموزشهای لازم برای دستیابی به یک شهر توریست پذیر برخوردار شوند و پیش زمینه این اقدامات طبیعتا زمانی رخ خواهد داد که نظام مدیریت مرودشت به مانند مناطق آزاد از یک سازمان با نگاه فرهنگی و گردشگری برای توسعه واحد شهرستان برخوردار شود و این سازمان می تواند ارتقاء فرمانداری شهرستان به فرمانداری ویژه در شهرستان باشد و یا تاسیس سازمان منطقه ویژه گردشگری به عنوان یک پیشنهاد می تواند بررسی شود و اقدامات بعدی می تواند برای دراز مدت ایجاد واحدهای درسی گردشگری و دروس زبان تخصصی صنعت گردشگری در مدارس مرودشت باشد و یا اینکه در برخورد با جرائم و تخلفاتی همچون فروش مواد مخدر ، سرقت، اقدام به قتل و جرح و … اقداماتی صورت گیرد و در صورت تکرار حق صلب سکونت و یا اقدامات مشابهی از این دست فراهم گردد ( چنین اقدامی ارزش سکونت در شهر مرودشت را به جامعه القاء خواهد کرد) و یا اینکه چهره شهر از وجود متکدیان و گدایان و اتباع بیگانه غیر متعارف پاک شود و ناوگان حمل و نقل شهری با استفاده از خودروهای شیک و در سطح کلاس یک شهر توریستی در آید و خدمات دهی بانکها به صورت ارزی و پولهای بین المللی به راحتی انجام شود و اقدامات بی شمار دیگری که در شماره آینده به صورت مبسوط به آن خواهیم پرداخت انجام شود شاید چنین تصمیماتی در نگاه اول سخت و حتی غیر قابل اجرا باشد که اینجا برای عملی بودن و شدن این اقدامات کافی است با جستجو در فضای اینترنت تصاویر سی چهل سال قبل شهری مانند دوبی را مرور کنیم و این دور از دسترس نخواهد بود.
سیناا این کارا همه شدنی هست و کار سخت و دوراز دسترسی هم نیست فقط همت مسئولین شهرمونو میخواد و دلسوزیشون واسه شهرمون نباید بذارن مرودشت همیشه زیر سایه شیراز عقب مونده بمونه