در چند سال اخیر به دلیل خشک سالی و خشکیدن چاه های آب و نیاز بیشتر کشاورزان منطقه به آب سد درودزن فضاهای مناسبی برای سر کیسه کردن این قشر آسیب دیده فراهم شده که انگار دوستان نیز بدشان نیامده.از بعضی مسائل حاشیه ای بگذریم....
اداره آبیاری شهرستان مرودشت که یکی از ارگانهایی است که از نزدیک با مشکلات و درد کشاورزان آشنا می باشد نیز نمک بر زخم آنها پاشیده و با گرفتن هزینه های اضافی بار آنان را سنگین تر می کند.قیمت آب بهای کشاورزی نیز مانند سایر اجناس با افزایش مواجه شده که احتمالا بابت افزایش هزینه های بارش  باران  و یا تحریم ها می باشد و مزارعی بدون آبیاری یا با یکبار آبیاری ) که به دلیل بارش باران و یا به دلیل خشک شدن محصول بدلیل مناسب نبودن زمان آبیاری یا آفت زده شدن و عمل نکردن سم های گران قیمت ) در این سالها مجبور به پرداخت آب بها می شوند. در این میان امسال مشخص نیست چرا اداره آبیاری برای هر هکتار مبلغ 6 هزار تومان که 50 درصد بیش از سال گذشته است بابت نگهبانی می گیرد ولی هیچ نگهبانی در کل مسیر کانال های آب وجود ندارد!!!با یک حساب سر انگشتی اگر حدود 25000 هکتار زمین این هزینه را پرداخت کنند برابر با یکصدو پنجاه میلیون تومان می شود.این پول به کجا و به جیب چه کسی می رود و به چه مصرفی می رسد که باید از جیب کشاورزان پرداخت شود ؟ کشاورزانی که برای تولید داخلی و خود کفایی کشور زحمت می کشند ولی همچنان زیر منت ادارات می باشند ،  باز هم از شکایت رسمی بابت این هزینه ها منصرف می شوند چون در آخر به جایی نمی رسند و  باز هم هیچ نهاد نظارتی وجود ندارد که بصورت خودکار نظارت و به تخلفات رسیدگی کند.
از طرفی زمان نامناسب آبیاری ها نیز باعث متضرر شدن کشاورزان می شوند! در فصل پاییز یا زمستان معمولا آب دیر تر از حد انتظار به مزارع بخصوصی که نیاز به آبیاری زودتری دارند میرسد (منطقه کربال) و در بهار نیز آب زودتر از موعد که برخی مزارع نیاز به آب دارند قطع می شود در حالی که همین آب در منطقه کربال تقریبا کارایی ندارد!و آب همه مناطق با اقلیم های متفاوت تقریبا هم زمان باز و بسته می شود! همچنین باز بودن آب در زمان باران های مناسب نیز باعث به هدر رفتن آب یا آبیاری اضافی مزارع و عواقب آن می شود.همچنین محدوده زمانی باز بودن آب سد برای کشاورزان دقیق مشخص نیست تا بتوانند برای مزارع مختلف برنامه ریزی کنند و با قطع ناگهانی آب باعث درگیری هایی بین کشاورزان متقاضی آب می شوند.با توجه به کل مطالب ذکر شده آیا واقعا سازمان های متعدد و متعهد ما توان چند روز پیش بینی را ندارند و یا توانایی مدیریت و برنامه ریزی را ندارند؟؟؟

توضیح: 

متوجه شدیم بعد از انتشار مقاله ، جهاد كشاورزي پيگير شده و حق را به این  مقاله داده اند